Afbeelding

Raoul bouwt al jaren mee aan Music on Payday

Evenement

“Je ziet pas wat er echt achter gebeurt als je het zelf doet”

Voor veel bezoekers is Music on Payday een dag vol muziek, gezelligheid en ontmoeting. Voor Raoul is het inmiddels veel meer dan dat.
Als bewoner van de Markt zag hij jarenlang hoe het festival werd opgebouwd. Op een dag zag hij vrijwilliger Joyce samen met anderen zware hekken sjouwen. Dat beeld bleef hangen. “Ik vond het eigenlijk niet logisch om ieder jaar te genieten van iets waar ik zelf niets aan bijdroeg.”
Samen met twee vrienden meldde hij zich aan als vrijwilliger. Wat begon met sjouwen en opbouwen, groeide uit tot een vaste rol binnen de facilitaire werkgroep.

Van sjouwen naar meedenken
In zijn eerste jaren hielp Raoul vooral mee met de uitvoering. Later ging hij steeds meer meedenken over hoe de opbouw slimmer en efficiënter kon worden georganiseerd.
Dat is ook nodig. Het festival draait op vrijwilligers en de groep wordt kleiner. Daarom wordt steeds vaker gezocht naar manieren om met minder mensen hetzelfde neer te zetten.
Achter de schermen blijkt alles met elkaar verbonden. Een kleine fout kan grote gevolgen hebben. Raoul herinnert zich een keer dat een technische misser ervoor zorgde dat een band pas een half uur later kon beginnen. “Dan merk je hoe afhankelijk alles van elkaar is.

Twee dagen bouwen
De voorbereiding begint al vroeg in het jaar. Op de donderdag voor het festival komt alles samen. Dan bouwen zo’n 20 tot 30 vrijwilligers in twee dagen tijd het complete terrein op. Het zijn dagen van aanpakken. Podia, stroomvoorzieningen, terreinindeling en logistiek moeten precies op tijd klaar zijn.
“Tijdens de opbouw ben je gewoon bezig om het goed te laten kloppen.”

Het moment waarop alles samenkomt
Voor Raoul blijft één moment ieder jaar bijzonder: wanneer de techniek wordt getest en de eerste muziek over de Markt klinkt. “Dan weet je: het staat.”
Dat is het moment waarop maanden voorbereiding zichtbaar worden.
Na afloop, als de bezoekers naar huis zijn en het terrein weer stil wordt, kijkt de groep samen terug op wat er is neergezet. Vaak met een drankje erbij.

Meer dan een festival
Zijn allereerste eigen project staat er overigens nog steeds. Raoul ontwierp en bouwde ooit de herkenbare oranje kassaboog die nog altijd tijdens het festival wordt gebruikt en inmiddels ook bij andere evenementen in Eersel opduikt.
Maar misschien nog waardevoller zijn de contacten die zijn ontstaan. De vrijwilligersgroep groeide uit tot een hechte vriendengroep die elkaar ook buiten Music on Payday regelmatig ziet.
Ook thuis leeft het festival. Zijn vrouw Inge raakte betrokken als vrijwilliger toen hun zoon Pim een wijnbar op het terrein opzette. Jaren later helpt ze nog steeds mee, tegenwoordig binnen de aankleedcommissie.

Waarom hij blijft terugkomen
Voor Raoul draait het niet om een functie of titel. Het gaat om samen iets neerzetten waar enorm veel bezoekers van genieten.
“Je ziet het als bezoeker als één geheel. Maar pas als je zelf meedoet, besef je hoeveel mensen, keuzes en voorbereiding daarachter zitten.”
En precies dat is waarom hij ieder jaar opnieuw klaarstaat om mee te bouwen aan Music on Payday.

Uit de krant